Menu
Lokalizacja: Strona główna >> Konkluzja
Konkluzja
Finał rozgrywki pomiędzy koloniami a Londynem mógł być następujący: brytyjski parlament odda całą posiadaną władzę zwierzchnią nad koloniami i pozwoli im rządzić się samodzielnie, albo za pomocą siły narzuci swoją władzę amerykańskim kolonistom. Wielu brytyjskich polityków obawiało się ustępstwa na rzecz Amerykanów - postrzegało je jako objaw słabości, który może umiejscowić Brytanię w złej pozycji względem europejskich rywali, który może doprowadzić do straty kolonii (zwłaszcza Kanady i Indii Zachodnich), i który może przynieść ruinę brytyjskiego handlu, będącego w dobrej formie głównie dzięki wymianie z Ameryką. Stąd wojna, jako coś, co zapobiegnie tej katastrofie, wydawała się lepszym rozwiązaniem. Wojna ta zakończyła się porażką brytyjską, ale mimo tego nie doszło do realizacji scenariusza, którego co niektórzy Brytyjczycy obawiali się tak bardzo.
To Francja była bankrutem, gdy kończyła się amerykańska wojna o niepodległość, to Francja upadła w wyniku rewolucji z 1789 roku, a nie Brytania. Brytania wprawdzie straciła amerykańskie kolonie, ale później zyskała imperium w Indiach, Afryce i na Pacyfiku. Najbardziej zaskakuje fakt, iż Brytania okazała się najważniejszym partnerem handlowym niepodległych Stanów w latach 90. XVIII wieku. Ameryka wytwarzała produkty rolnicze i miała surowce, które Brytania chciała kupować, i na które było ją stać, zaś Brytania (jako największa potęga przemysłowa świata) wytwarzała produkty, które zamożni Amerykanie chcieli kupować. Brytania była najbliższym dla Ameryki europejskim państwem, miała wielką flotę handlową i militarną, i używała tego samego języka. Gospodarcze, społeczne i geograficzne czynniki sprawiły, że Brytania i USA stały się najbliższymi partnerami handlowymi. Brytania nie potrzebowała zwierzchności nad Ameryką, aby prosperować; wystarczyły jej więzi ekonomiczne v z nowym państwem. Zatem handel, a nie władza, przyniósł Brytanii bogactwo.
Reklama
| materac lateksowy | pozycjonowanie poznań | najlepszy serwer |